คอนเสิร์ตสองวันสนุกเช่นเคยแต่วันแรกสังขารไม่ค่อยจะให้เพราะมาถึงแล้วไม่ได้นอนเหมือนโอซาก้า โรงแรมมันเช็คอินบ่ายสาม นัดเจอเอซังที่สถานที่รถไฟ เอซังมากะเอ็มซัง เช็คอินไม่ได้ก็ไปเที่ยวซะ ได้เวลาเช็คอินกลับมาเก็บของล้างหน้าล้างตาแล้วออกไปคอนเสิร์ตฮอลล์

ตั๋ววันแรกเป็นตั่วยืนชั้นสี่ต่างหาก ราคาก็ห้าพันเยน(ไม่มีปัญหาห้าพันบาทก็เคยจ่ายไปแล้ว T_T) นอนก็ไม่ได้นอนยืนดูคอน เหนื่อยล้ามาก

คอนวันแรกช่วงปล่อยมุกฟังไรไม่รู้เรื่องเลย เบลอมากมาย พูดยากด้วยฟังไม่เข้าใจเลย แต่ว่าแจไม่เล่นมุกราเมงแล้ว นับสามก็...ก็ทำอะไรหว่า ลืมอ่ะ จุนซูนับสามบอกว่าจะเป็นคนเกาหลี(มั๊ง)ก็พอสาม หก เก้า ก็นับเป็นภาษาเกาหลี ยุนโฮเล่นมุกซับซ้อน สามเป็นบรูซลี สี่เป็นไรไม่รู้แต่เวลาขานมันเหมือนทหารเบิกท้องพระโรงหรือตะโกนขายของหว่า หกเป็นคนแก่ มิกกะมินเล่นด้วยกันเป็นdouble sexy เรียกเสียงกรี๊ดลั่น

ตอนจะเช้าเวทีไม่เล่นกล้องมุมซ้ายหน้าเวทีหลักแต่ไปเล่นกล้องซ้ายก่อนเข้าหลังเวที เซีย มิก ไปไหนไม่รู้ละ เหลือแจมาเล่นกล้องแล้ว นับ หนึ่ง ศูนย์ พีซ แฟนก็พีซไปด้วย แจจุงบอกว่า ทุกคนรู้นะเนี่ยย น้องมินเข้าคนสุดท้าย

วันที่สองแจเปลี่ยนสร้อยคอ แจทำไมค์ตก แจเล่นมุกเลขสามเป็นเก๊กหน้าเท่(เรียกไรอ่ะ เค้าใช้คำว่า ikemen) จุนซูเล่นมุกเลขสามแบบน่ากลัวหรือโหดร้ายเนี่ยแหละ ยุนโฮเล่นเหมือนเดิม เลิกแหละแต่แฟนทวงว่ามิกกะมินหละ สุดท้ายก็เล่น  double sexy เหมือนเดิมแต่นัดแนะท่ากันใหม่ กรี๊ดกระจาย แฟนๆเรียกร้องให้ทำใหม่ โดนแจตะคอกว่า ทำใหม่ไรเล่า แล้วพูดว่านี่มันคอนเสิร์ตมะใ่ช่หรอ ฮ่า

ตอนจบพูดขอบคุณเป็นภาษาเกาหลีด้วยและฉันว่าได้ยินขอบคุณครับ ไม่ได้ดูแจเล่นกล้องเพราะยุนขโมยซีนขึ้นไปที่กลองแล้วตีกลอง! เจ๋งไปเลย

พรุ่งนี้จะไปฟุกด้วยชินกังเซน ซื้อตั๋วแล้ว(คิดถึงคนในชินกังเซนทีมจัง)ไม่เคยนั่งแต่เห็นมันวิ่งผ่าน ฟู่วววว เท่จริงๆ

มันก็มีเซนส์มีกันอยู่ พอได้สบตากันก็ไม่ผิดตัว เอซังมากะเอ็มซัง แนะนำตัวกันไป เอซังไม่เคยมานาโกย่า เอ็มซังเป็นแฟนจุนซูเคยมานาโกย่าแล้ว จากนั้นเอ็มซังก็จะพาเราไปกินข้าวซึ่งก็ไปด้วยรถไฟใต้ดิน ไอ่เราก็นึกว่าเอากระเป๋าไปฝากที่โรงแรมก่อนเวลาเช็คอินได้แต่ปรากฎว่าป่าว ลากกระเป๋าพะรุงพะรังไปด้วย เอซังก็มีกระเป๋าลากด้วยแฮะแต่ว่าดูคอนเสร็จกลับเลยนี่นา

ยกกระเป๋าลงบันไดรถไฟใต้ดินรอบแรกก็เอ่อ....(พูดไม่ออก) นั่งรถไฟจากสถานีนาโกย่าไปลงซากาเอะ (sakae)เดินขึ้นมาบนถนน ก็ไม่รู้เค้าจะพาไปไหน อีนี่ก็ลากกระเป๋าแคร่กๆ ตามเค้าไป(มันหนักน้า)

เดินไปเดินมาลากกระเป๋าไปเรื่อยๆ ไปห้าง Mitsuzakaya มันมีสามตึก ต้องลากกระเป๋าขึ้นไปชั้นนี้เพื่อเชื่อมไปอีกตึกแล้วไปหาทางเชื่อมไปตึกที่มีร้านอาหาร = = "" เอ็มซังหาร้าน hitsumabushi มันคือข้าวหน้าปลาไหลที่เซียชอบ (แว้ก...แต่เราไม่กินปลาไหลนะ กลัวอ่ะแต่ว่าเคยกินแล้ว กินแล้วน้ำตาจะไหล กลัวๆ) แต่ร้านยังไม่ถึงเวลาเปิดก็เลยนั่งคุยกัน

สองคนนี้พกอัลบั้มรูปเอามาให้เราดู เค้าให้นามบัตร ให้สติกเกอร์แจ ให้รูปดงบัง รูปแจจุง เอซังให้การ์ดรูปแจจาก step by step ด้วยอ่ะถึงแจจะหน้าตาเหมือนแมวเพิ่งตื่นแต่เราก็ชอบที่ได้รูปใหญ่ๆ ความจริงก็มีแล้วแต่ซิงเกิ้ลนั้นซื้อจากเกาหลีซึ่งสมัยก่อนแจกรูปขนาดนามบัตรเอ๊ง(กล่อง CD+DVD ก็ไม่สวยเหมือนญี่ปุ่น แถมได้รูปคู่กะมิกด้วยแต่ตอนนั้นชอบมิกอยู่ ว่าแต่ตั้งแต่มะไหร่แจกรูปแค่ใบเดียว พอดังแล้วเหนียวหรอออ ??

ได้เวลาร้านอาหารเปิดพอขึ้นไปดู ที่ร้านหนะมีอย่างอื่นขายด้วยไม่ต้องกินปลาไหลก็ได้แต่ราคาแพงมากเกินไป ก็ไม่รู้ทำไมต้องกินร้านนี้ร้านใต้ดินไม่มีหรอ ข้างถนนมีนะข้าวหน้าปลาไหลอ่ะหรือว่าร้านนี้เซียกิน ไม่อ่ะม้าง (ชั้นควรตั้งใจเรียนภาษาญี่ปุ่นจะได้สื่อสารกะเค้าได้)

เปลี่ยนแผนไปหาข้าวร้านสะดวกซื้อแล้วกินที่สวนดีกว่า เอซังตื่นเต้น ไอ่เราก็ไม่เคยทำก็แปลกใหม่ดี(แต่กระเป๋าหนักนะ) ลากกระเป๋าไปร้านสะดวกซื้อ ซื้อน้ำซื้อข้าว เค้ากินกันข้าวปั้นอันสองอัน ฉันนี่ชุดใหญ่ ที่ร้านมีน้ำแข็งเปล่าขายแบบสำเร็จรูปอ่ะใส่ในแก้วพร้อมใช้เลย สะดวกดีจัง

เดินไปหาทำเลที่สวน นั่งข้างแม่และเด็กนี่ละกัน

อากาศดีนะมีหนุ่มสาวออฟฟิศมานั่งกินข้าวกลางแดดก็หลายคนอยู่ นั่งอ่านหนังสือไรงี้ก็มี สนามหรือดอกไม้ก็ไม่ได้รับการตกแต่งดีมากนักแต่ได้อยู่ มองเห็น Nagoya TV tower ด้วย

กินข้าวผึ่งพุงเค้าก็พาลากกระเป๋าไปอีกแล้ว><ก็ไม่รู้จะพาไปไหน ตามอย่างเดียว สองคนก็ดูแผนที่กัน เดิน เดิน เดิน จนไปถึงร้าน Asia Land ขายของศิลปินเอเชียแหละ ไต้หวัน ไทย จีน เกาหลี มีนิตยสารไทยขายด้วย Golf & Mike ก็มีน้า

ออกจากร้านนี้ยังเดินกันต่ออีก = =” เดินมาทางเดิมอ่ะ แถวห้างเดิม เดินวนไปวนมาฉันจะตาย คือว่ายังไม่ได้นอนนนนนน นอนมาแค่สามชั่วโมงงงง กระเป๋าหนักกกกกก

เดินไปทางไปรษณีย์หลังห้าง Mitsuzakaya เอ็มซังนำไปขึ้นลิฟท์ อ่าวมีบ้านที่นี่หรอไหนว่ามาจากเมืองอื่น ก็ดีจะได้พักวุ้ย ปรากฎว่าพาไปร้านขายรูปนักร้อง ร้าน Art Shop

โอววว ขุมทรัพย์ รูปดงบังชินกิเยอะมากกกกกก รูปละ 158 เยน (แพงกว่าโตเกียวแปดเยนมั๊ง จำมะได้) ทุกห้าร้อยเยนได้ตราประทับหนึ่งดวงสะสมครบยี่สิบดวงลดพันเยนไม่มีวันหมดอายุอีกต่างหาก น่ายินดีขึ้นไปอีกที่มีกระดาษโน้ตแจจุงกะจุนซู !!!! แพงกว่าปกติสามสิบเยน ซื้อออออออ ซื้อของยุนแล้วที่โอซาก้าคือเหลือแค่ยุนจะไม่ซื้อก็ได้ไงอ่ะอุตส่าห์เจอแล้วไม่ได้แจก็เอายุนมาก่อนทำนองนั้น ตอนนี้จำหน่ายยุนออก ขอโทษนะคร้าก็ร้าก... แต่จน

ซื้อรูปเสร็จก็เกือบได้เวลาเช็คอินแล้วหละ ก็เดินกลับมาสถานีรถไฟ เอ็มซังกลับโรงแรมตัวเองนัดเจอกันหน้าคอนเลย เอซังพาฉันไปเช็คอิน โรงแรมนี่เอซังจองให้อีกตะหาก โรงแรมอยู่ตรงไหนไม่รู้ก็ดูแค่คร่าวๆ รู้แต่หลัง JR Nagoya = =” ก็ตอนจองกันเอซังบอกว่าไม่ต้องห่วงเค้ารู้ทางแล้วหนะ

ก่อนไปโรงแรมเอซังเอากระเป๋าไปฝากตู้ coin locker ที่สถานีเพราะหลังคอนจบจะได้มาเอาแล้วขึ้นรถบัสกลับบ้าน เอ่อ แล้วทำไมก่อนไปเดินเที่ยวกันไม่เอามาฝากกกกกก ให้ลากไปทำไม แง แง หกร้อยเยน(ช่องใหญ่)ฉันก็จ่ายยยย ลากไปลากมากบั่นทอนพลังงานมากๆ

เดินหาโรงแรมมันอยู่หลังสถานี JR Nagoya มันผ่าน Biccamera แต่มันไม่ได้ใกล้เท่าที่ควร มีโรงแรมปากทางใกล้กว่าอีก โรงแรมที่ชั้นพักมันอ้อมไปข้างหลังหนึ่งบล็อค ผ่านร้านพวกโลกีย์ๆนิดหน่อย (จะปลอดภัยมั้ยหละหลังคอนอ่ะ)

เช็คอินได้ก็อยากจะงีบอ่ะแต่เอซังก็อยู่ด้วยนะ ได้แต่ล้างหน้าล้างตาแล้วก็ถามกันว่าจะไปกี่โมงหรอ เอซังอยากซื้อของหน้าคอน ไอ่เราก็จะซื้อด้วย ก็ไม่ต้องนอน ออกไปกันเลย >_<

ไปฮอลล์ Nipponkaigai ไปด้วยรถไฟของ JR ไปลงที่สถานี Kasadera คนที่ร่วมทางดูก็รู้ว่าไปดูคอนแต่งตัวโทนม่วงเต็มไปหมด เอซังให้ซื้อตั๋วกลับเลย เข้าท่าเพราะถ้าคอนเลิกคนมันเยอะมากๆ

ไปถึงฮอลล์ก็นัดสถานที่เจอกันหลังคอนจบ แล้วก็เดินไปซื้อของหน้าคอนกัน ฉันต้องเอาลายเซ็นแจจุงให้ได้ ! ซื้อไปสองรอบแรกได้ยุนโฮ แรงนะยุน คือเยอะอ่ะใครซื้อไม่ได้ยุนก็แปลก รอบสามได้แจจุงแล้น เย้ๆๆๆๆ รอบสี่ได้มิกกรี้ หมอนี่แรงกว่าไม่เคยปล่อยฉันกะแจจุงเลยนะ ซื้อของที่อยากได้และของที่เค้าฝากซื้อหมดแล้วยังไม่ได้ลายเซ็นจุนซูเลยอ่า เก้ๆกังๆจะถามแลกคนอื่นก็ไม่ค่อยกล้า ดูไม่มีคนเก้ๆกังๆเหมือนเราเลยไม่กล้าจะถามดิ

นั่งเล่นรอเวลา ถ่ายรูปกะรูปดงบังชินกิ ถ่ายแล้วถ่ายอีก

เดินไปขอโบรชัวร์บัตรเครดิตอีกมันไม่เหมือนที่โอซาก้าแฮะ

เพื่อนเอซังมาหา เค้าก็ไม่เคยเจอกันมาก่อนคุยกันในเนตเป็นแฟนชางมินเหมือนกัน อีกคนแฟนจุนซูมั๊ง เค้าบอกว่าเห็นรถบรรทุกหรือยัง ยางงงงงงงงงงงงงงง ก็ไปถ่ายรูปรถบรรทุก

เห็นแค่รถบรรทุกก็กรี๊ด ถ่ายเข้าไป หน้าหลัง ถ่ายหมด มีเพื่อนก็ดีงี้ได้ถ่ายรูปกะรถด้วย ถ่ายรูปเล่นๆกันอยู่มีแฟนสองคนเป็นรุ่นคุณพี่ของฉันซะอีก คนนึงอยากถ่ายรูปกะชางมินแต่เพื่อนเค้าคงกดมะถูกไรเงี้ย เห็นฉันถ่ายรูปเอซังกะชางมินอยู่ เค้าเลยแบบถ่ายรูปคู่กะชางมินให้มั้ย ไอ่เราก็มะเป็นไรไม่ใช่แฟนมิน เราแฟนแจ อ่ะกรี๊ดค่ะเพราะเพื่อนคุณพี่เค้าแฟนแจ ยินดีปรีดากันซะ shake hand กันอีกตะหาก เป็นเอามาก ฮี่ๆ เวลาเจอคนที่ชอบเหมือนกันก็ดีใจอ่ะเนอะ

ตอนเดินกลับเห็นรถที่แต่งสติกเกอร์โทโฮชินกิแล้วเปิดเพลงดังๆด้วยไม่รู้รถแฟนคลับหรือรถโปรโมตหรือรถแดนเซอร์เพราะแดนเซอร์ยืนอยู่ตรงนั้นมีแฟนๆไปคุยไอ่เราก็ผ่านแล้วแบบ ใช่โทโฮชินกิแดนเซอร์เปล่าหว่า นั่นมัน Fifty ป่าวหัวถักๆ พอจะไปใกล้ๆเค้าวิ่งไปแล้น (วอร์มอัพหรอ)

ได้เวลาเข้าฮอลล์แหละ ที่นั่งฉันมันชั้นสี่ ยืนชั้นสี่ !!!!แม่เจ้า ตอนนั้นฉันหนะเจ็บขาแล้วนะเส้นเอ็นหรอหรืออะไรอ่ะที่ขาหนีบอ่ะเจ็บแปล๊บๆเลย แต่ว่าถึงเป็นตัวยืนก็ไม่ขายแหลกยืนได้แค่ไหนขายหมดนะ ไอ่คนที่จะได้ยืนชั้นสี่นี่มันกันแค่ 48 คนเท่านั้น (ฝั่งละ 24 คน) เพื่อนลองไปกดที่ตู้ดูตั๋วคอนวันนี้ไม่มีเหลือ เอ๋...นอกจากซื้อจากคุณพี่ผู้ชายขายหน้างานมันกดได้จากตู้ในร้านสะดวกซื้อด้วยหรอ แล้วเราจะไปห่วงจองก่อนไมอ่ะเนี่ย

ปีนขึ้นมาถึงชั้นสี่มีที่ว่างริมๆอยู่ที่นึงพอดี อยู่ตรงนี้แหละ มองลงไปโอวว bird eye view มากๆ มองไปทางไหนก็คนเต็มไปหมด ตั๋วคงขายหมดจริงๆดีใจด้วย ฉันลืมเอาไฟมาไม่ได้เอาป้ายเชียร์มาแต่คิดว่าอยู่บนนี้เชียร์ไปก็ไม่เห็นหรอกหยะ ไฟเกือบได้ซื้อแต่เอซังเอาไฟปีที่แล้วมาด้วยเลยให้ฉันยืม

พอได้นั่ง(กะพื้น)ในที่มืดๆเย็นๆอยากจะหลับ ไม่ทันได้พักผ่อน คอนก็เริ่มแล้ว

วิดิโอเปิดตัวแต่ละคนจะมีข้อมูลส่วนตัวและมี mission เขียนเป็นภาษาอังกฤษนะแต่อ่านไม่ทัน

พอใกล้เปิดตัวก็นับกันเช่นเดิม ฉันก็นับแบบอ่อนแรงละเกินไม่มีแรงจะกรี๊ด แต่พอเห็นแจจุงก็เฮ้อ ไม่ถึงกับฟื้นพลังได้แต่ผ่อนคลาย ฉันทนทรมานมาเพราะคนเน้ T_T อยู่บนนี้ยังเห็นว่าขาเรียวเล้ย ก็ยังดูแจในชุดเงินๆเคลื่อนไหวไปมาแบบเพลินตาเพลินใจแม้ใกล้จะตายแล้วก็ตาม ผุดลุกผุดนั่งหน้ามืดมากๆ ยืนๆไปมีจับราวด้วยมึนหัว ดำรงชีวิตแบบนี้บ่อยๆมีตายจากกันก่อนวัยอันควรอ่ะ

No Pain No Gain ช่วง Intro (do it baby do it baby)เป็นอันแน่นอนว่าหน้าไม่ต้องดู เค้าซูมขึ้นจอให้ดูแต่เป้า เด้งเข้าไป ยัดเหยียดยังงี้แล้วจะไม่หื่นได้ยังไง :P

ช่วงพูดคุยไม่รู้เรื่อง พูดเยอะ พูดยาก ฟังไม่ออกสภาพก็เบลอมาก เซียก็ไม่เล่นมุกแหละบอกมุกข้าวปลาไหลก็เบื่อๆ แต่เพื่อนๆให้ทำหน้าคาริสม่า คราวนี้ทำแบบสามช็อตติด! แจจุงนับสามเป็นเพลง(ยังไงหว่าลืม) ยุนก็เล่นนั่นแหละ สามบรูซลี สี่ลากเสียง ห้าเป็นคนแก่ ว่าไป เซียนับสามเป็นคนเกาหลี...หรอ คือนับสาม หก เก้าเป็นภาษาเกาหลีอ่ะ แต่พอมินมิกเล่น double sexy ตาสว่างเลยอ่ะ เล่นกันงี้เลยหรอ นับสามก็ลีลาส่วนตัว พอหกมาประกอบร่างกันซะงั้น น้องมินจะเอาขาขึ้นมาก่ายมิกทำไม !?!? พอนับเก้าไปกันใหญ่นังมิกไปรูดน้องมินซะงั้น เล่นเสร็จน้องมินยืนนิ่งก้มหน้าไว้อาลัยให้ตัวเอง ฮ่า ฮ่า ฮ่า

อยู่ที่สูงก็ดีเหมือนกันมันก็ไม่ไกลเว่อร์แค่ไกล ฮ่า ฮ่า ก็เห็นภาพรวมได้ดีมากๆ (มากไปป่ะ) แต่ถ้าอยากเห็นสีหน้าก็ดูจอไป

ตอนเพลง Clap เราอยู่สูง เค้าก็ยกเวทีกลมๆขึ้นมาสูง บรรยากาศตอนที่เด็กๆอยู่บนเวทีกลมแล้วจอมันลงมาครอบเป็นขอบเวที มีโลโก้สีทองหมุนรอบๆ แสง สี กะเพลงมันให้ความรู้สึกแบบคึกคักมากๆ เห็นภาพมุมสูงกว่าที่เค้าอยู่ก็สวยไปอีกแบบ เพลงนี้ถึงจะปาลูกบอลต่างหาก เห็นโลโก้ T บ่อยๆก็ยิ่งสวยแฮะ คือโลโก้มันก็สวยดีแต่มันไม่เข้ากะของหน้าคอนบางอย่างอ่ะแหละ มันดูแมนๆแต่เอาไปไว้บนของแบบกระเป๋าเครื่องสำอางค์หรือไรเงี้ยเห็นครั้งแรกไม่ขัดกัน พอเห็นบ่อยๆก็ชอบ(ลำเอียง!)

เพลง Somebody to love ท่อน love love love love มิกจบที่ Nagoya เราก็กรี๊ดแบบนึกว่าเป็นคนนาโกย่างั้น 

เพลง Together มิกกะจุนซูกระโดดตบกัน เล่นกล้องน่าร้าก 

ตอนจบแจจุงจะเข้าหลังเวทีก็นับ ichi zero แฟนๆก็ PEACE ! พร้อมกะเค้า แจจุงบอกว่า 'ทุกคนรู้นะเนี่ยยย' น่ารักดี

ออกมาหาเอซังเอ็มซังแล้วกลับบ้านกัน เอ็มซังไม่ได้กลับรถไฟด้วยแต่พรุ่งนี้เอ็มซังมาดูก็นัดเจอกะฉันพรุ่งนี้ที่สถานี ฉันกะเอซังก็ไปสถานีนาโกย่า เอากระเป๋าเก็บข้าวเก็บของลงกระเป๋าลาก(เอามาเก็บของกลับบ้านนั่นเอง)แล้วหาข้าวกิน มื้อที่สองก็ยังไม่ใช่อะไรดีนักหนา กินโซบะไก่... ไก่อะไรไม่รู้แข็งๆเหนียวๆอ่ะ สามร้อยกว่าเยนเอง

กินข้าวแล้วก็ไปส่งเอซังขึ้นรถบัสกลับบ้าน นั่งรถหกชั่วโมงไปถึงตอนเช้าก็ไปทำงานต่อ ได้ชื่อว่าเป็นแฟนดงบังมันต้องอดทนงี้แหละ จะเจอเอซังอีกทีที่สถานีเซนไดวันที่ 19 ตอนเที่ยง

ป.ล ตอนยืนดูคอนต้องพักขาข้างที่เจ็บอ่ะ รันทดซะ ตอนเดินกลับก็กะเผลกๆ ส่งเอซังแล้วยังจะกะเผลกไปซื้อโดนัทอีกนะ เอาไว้เป็นอาหารเช้าหนะ สี่แยกข้ามไปร้านโดนัทใหญ่มาก คิดว่าถ้าแจจุงเดินผ่านมาจะทำไง(ช่างคิด) แต่ก็คิดว่าถึงผ่านก็ไม่เห็นเพราะข้าพเจ้าก็เดินก้มหน้าเหมือนกัน

วันที่สอง

ไม่ออกไปไหนนั่งแช่เล่นเนตอยู่ในห้อง ขี้เกียจออกไม่อยากทำไรก็คิดว่าอยากกินซูชิใต้ดินแต่ก็ไม่ไปไหนซะทีมันนอนไม่เต็มอิ่มแต่ก็ไม่รู้จะตื่นขึ้นมาทำไม(แสงมันจ้ามากหนะ)

กว่าจะออกจากห้องก็เกือบห้าโมงเย็นจะไปกินซูชิ ย้อนไปย้อนมาไม่ทันเวลานัดพอดี ก็เลยหาไรกินที่ Takashimaya ก็ไม่เห็นจะมีไรน่ากิน รู้งี้กินหมูชุบแป้งทอดราดซอสมิโซะร้านหมูอ้วนที่ใต้ดินที่ผ่านมาดีกว่า (เป็นร้านดังนะ) แต่ก็ต้องย้อนไปอีก ก็เลยหาๆไรกินๆไปเถอะ สรุปว่าเป็นออมไรส์กะหมูชุบแป้งทอดราดซอสมิโซะ

กินเสร็จไปขึ้นรถไฟ

ที่สถานีคนเยอะตามเคย ไปเลทครึ่งชั่วโมงแต่เอ็มซังก็มาเลทเช่นกัน แล้วก็เดินเข้าไปในบริเวณฮอลล์แต่ยังไม่ถึงเวลาเข้าก็เลยนั่งเล่นกันข้างนอกดูรูปในอัลบั้มเค้าไป ฉันก็มีแต่ diary boujour ก็เลยให้เค้าดูรูปในนั้นไป ตอนกลับเอ็มซังต้องรีบไปขึ้นรถกลับบ้านก็ไว้ไปเจอกันที่เซนได

วันนี้ได้นั่งเก้าอี้ !! ดีใจยังงี้เลย แถมเป็นเก้าอี้มีชาติตระกูลด้วยเหมือนเก้าอี้โรงหนังบ้านเราดูหนานุ่ม เฮ้อ สบายซะที มองเพื่อนรอบข้าง เอ๊ะเค้าคัดอายุหรือเปล่า โซนนี้ดูมีอายุ แต่เก้าอี้ดีไปก็เท่านั้นเพราะไงส่วนมากเวลาดูก็ยืนอยู่ดี(ยังเจ็บขาอยู่)

ที่นั่งอยู่ข้างขวาของเวที(ฝั่งยุน) ตอน High Time นี่ถ้านั่งเบอร์ต้นๆก็ได้ริบบิ้นสีเงินอยู่ (เบอร์หนึ่งนับออกจากเวที) 

ตอนเปิดตัวพยายามอ่าน mission แต่อ่านไม่ทัน ชอบเจร้งเจรง Trick เนี่ยมันเพราะขึ้นเจ๋งขึ้นกว่าฟังในซีดี นอนมาพอก็มีแรงจะกรี๊ด เล็งชุดสีเงินตามปกติ

เวลาได้นั่งสบายแล้วแถมได้ดูมาหลายรอบแล้วก็เริ่มสังเกตอย่างอื่นบ้าง นอกจากสนใจแต่ตัวคนตอนนี้ก็เริ่มชื่นชมความสามารถเริ่มเห็นว่าอะไรๆมันช่างออกแบบมาดีจริงๆ อย่าง Darkness eyes ไม่ว่าจะจังหวะก้าวเดินออกมาครั้งแรกมันก็ดูดี จังหวะที่สายพานจะเริ่มเลื่อนครั้งแรกมันดูดีดูเด่นถูกที่ถูกทางดี ไฟเฟยแสงสีสวยงาม เอ่อผ้าที่ใช้ในเพลง No! มันเป็นสีแดงไปแล้วแฮะ(ตั้งกะมะวาน)แต่ไอ่การแสดงตรงท่อนนี้มันก็แปลกๆอยู่ดี 

ตอนพูดคุยก็เล่นมุกกันไป  จุนซูก็บอกว่ามุกควายน่าเบื่อไม่เล่นอ่ะปีนี้ตามเดิม มุกข้าวหน้าปลายไหลก็น่าเบื่อ แจจุงเลยเล่นเองนับสามเป็นสุดเท่ เพื่อนๆให้จุนซูเล่นมั่ง เค้าเลยเล่นแบบ"น่ากลัว" ก็แทนที่จะกลัวกลายเป็นขำ แจจุงขำกลิ้งไปนู่น มัวแต่มองจุนซูมาอีกทีแจไปขำอยู่พื้น ยุนเล่นนับสามเป็นบรูซลี สี่แบบขานเสียง ห้าเป็นคนแก่ วนไปจนถึงสิบ จุนซูชมว่าเก่งเนอะ เรียนมาจากไหนอ่ะ ยุนตอบว่าจุนซูสอนมาครับ ฮ่า (มั๊งนะเข้าใจว่างั้น)

พอทุกคนจะกลับไปเมนสเตจ แฟนๆเรียกกันระงม มิกกี้บอกว่าวันนี้พักครับ แต่สุดท้ายก็ต้องเล่น ก็ยังคงเล่นมุก Double sexy แต่กระซิบกระซาบนัดแนะท่าใหม่ แค่กระซิบกันก็กรี๊ดกระจายแล้ว พอจะเล่น ยุนก็ขอให้ช่างไฟส่องไฟแต่สองคนนั้นก็ทำไปเรื่อยเปลี่ยนตอนจบใหม่ทำท่าหัวมาชนกันแล้วทำปากจู๋ (ส่งจูบอ่ะมั๊ง) ก็เล่นเสร็จแล้วก็จะกลับไปร้องเพลงละ แฟนๆก็ตะโกน เอาอีก เอาอีก ไม่เลิกไม่รา แจจุงตวาดเข้าให้ เอาอีกอะไร ! นี่มัน Live มะใช่เรอะ กลายเป็นหัวเราะแจจุงไป

เพลง Clap เนี่ยสนุกจริงๆ เป็นเพลงที่เหมาะกะคอนเสิร์ตมากๆ แจจุงดูเหมาะกะร็อคหรือร้องเพลงแบบเต็มปากเต็มคำแบบนี้ดีนะ ตอนจบก็เสียงสะบัดแบบนั้นทุกทีไม่มีตกหล่น พอไปเปลี่ยนจากไมค์ที่ติดหัว (เรียกไรอ่ะ) เป็นไมค์ลอยแล้วมาโพสท์ท่าจบ แจจุงทำไมค์ตกซะงั้น ไล่ตะครุบน่ารัก แต่มันต้องขึ้นเพลง Ride On แล้ว เสียงไม่ออกมีคนวิ่งเอาไมค์มาเปลี่ยนให้ทันที อือ เตรียมพร้อมแม้แต่เรื่องนี้เลย คุณนายก็ร้องเต้นไปแล้วเค้าก็เอาไมค์เก่ามาสลับให้ เรื่องส่องท่าเต้นก็ไม่พลาด ว่าไปแจจุงไม่ค่อยจะเด้งนะ อายหรอ คนอื่นเนี่ยสุดๆโดยเฉพาะจุนซูและมิกกี้ น้องมินก็ไม่น้อยหน้าหรอกนะ

เพิ่งรู้ตัวว่าที่ผ่านมา Summer Dream ฉันไม่เคยดูแจจุงทำท่าโลมาเกยตื้นซะหน่อย !! เพิ่งจะเห็นครั้งนี้ครั้งแรก สงสัยเจอมนต์จุนซูอ่ะนะ แจจุงอู้ ไม่ยอมเท้าค้างอีกต่างหาก (สองท่าแรกเหมือนในเอ็มวี)

ตอนโปรโมต Beautiful you มีภาพปกด้ว แจแซวว่าตัวหนังสือวันขายใหญ่กว่าชื่อวงกะชื่อซิงเกิ้ลอีก ยุนตวาดไรไม่รู้ เล่นมุกนี้หลายรอบละ เล่นไรไม่รู้ยืดยาว น้องมินบอกว่าร้องเพลงกันเหอะ ฮ่ะๆ

พอร้องเพลงเสร็จแจจุงพูดว่าเพราะใช่มั้ยครับ มิกกี้เลยบอกว่าซื้อคนละแผ่นนะ ยุนโฮขัดมิกแทนแล้วบอกว่าฟังให้มากๆนะครับ เน้นคำว่า"มากๆ" แปลว่าให้ซื้อมากๆนั่นแหละใช่มะยุน (มะวาน แจขัดมั๊งบอกว่า ไม่สุภาพเลยนะต้องบอกว่า มาซื้อกันเถอะ ...มั๊ง แปลไม่เป็น แต่มิกบอกว่า  kaite kudasai, แจบอกว่า ishouni kaimashou ถ้าจำมะผิด) 

วันนี้พี่กีตาร์ไม่ร่าเริงเลย วันแรกตอนแนะนำวงดนตรี เค้ายกกีต้าร์ไปดีดข้างหลังอ่ะ พี่กีตาร์ก็แอบเป็นขวัญใจนะ ผอมบางแล้วก็ตัดผมบ๊อบสองข้างไม่เท่ากันหรือทัดหูหว่าเพราะข้างนึงใส่หูฟัง ถ้าพี่ทำให้แจตัดผมบ๊อบไม่เท่ากันฉันจะดีใจมาก 

ตอนร้องเพลง Rainbow ฉันก็ยังมั่วตามเคย Together ก็มั่วเช่นกัน ตอนจบเซียตะโกนว่าจะไปกินอะไรซักอย่าง(ไม่ข้าวหน้าปลาไหลก็ ปีกไก่อ่ะมั๊ง) ขอบคุณภาษาเกาหลี แล้วก็มีคนนึงพูดภาษาไทยด้วยอ่ะ ใครหละ

วันนี้ไม่ได้ดูแจเล่นกล้องกว่าจะหันมาดูเจอแต่แจจุงอ้าปาก ก็ตอนนั้นอยู่ดีๆยุนก็ขโมยซีน ขึ้นไปตีกลองซะงั้น ตีเก่งน้า ก็เท่ดีนะ หรือทำอะไรน้ำตาซึมอ่ะ มันบอกไม่ถูก ไม่อยากให้จบ จะไม่ได้ดูแล้วหรอ ;-( มันเหนื่อยด้วยอ่ะม้าง

ป.ล1 แจจุงเปลี่ยนสร้อยคอมันไม่เหมือนกะเมื่อวาน นี่ดูกันขนาดนี้เลย

ป.ล2 Hitsumabushi Himatsubushi กินข้าวปลาไหล ฆ่าเวลา

ป.ล3 กลับจากคอนไปออกตั๋ว JR Pass ให้เอาบัตรที่ซื้อจากไทยกะพาสปอร์ตไปขึ้นบัตร

ป.ล4 ยืมรูป double sexy หน่อยคร่า มีขายก็ไม่ซื้ออะ ถ้าแม่เห็นจะตกใจกว่าเดิมว่าลูกไม่ปกติถึงขีดสุด กร๊าก

edit @ 18 Apr 2008 15:30:45 by HeroSmile

edit @ 28 Apr 2008 02:18:13 by HeroSmile

edit @ 17 May 2008 23:53:32 by HeroSmile