In Brief 

ไปฮอลล์ที่เซนไดถ้าไม่มีเพื่อนจะรู้มั้ยว่ามีรถบัสโดยเฉพาะ กะบุุกเดี่ยวมีหวังไม่ได้ดูฝนก็ตกแฉะและหนาว มิชอบเลย

วันแรกที่นั่งก็ทะแยงมุมกะเวทีกลาง ก็เห็นอยู่ แจเป็นคนพูดเข้าเพลง Song for you หรอ นึกว่ายุน หรือผลัดกัน มุกเลขสามนั้นก็ยังเล่นเหมือนเดิม แจจุงเป็นสุดเท่ เซียเป็นน่ากลัวโหดเหี้ยม ยุนเลขสามเป็นบรูซลีเลขสี่ก็ขานยาวๆเลขห้าทำเสียงผู้หญิงหรอ(ฟังไม่ออกแต่ทำเสียงแหลมๆ) ส่วนเลขธรรดาเป็นคนแก่ Double sexy ยังเป็นที่ต้องการวันนี้นับเป็นภาษาอังกฤษซะด้วยกางเกงที่ใส่กะฮูดดำเปลี่ยนหรอเปลี่ยนเมื่อไหร่ทุกทีมันผ้าวาวๆขาวๆงี้หรอ เวลาขายซิงเกิ้ลใหม่แจจุงแซวว่าชื่อวงกะชื่อซิงเกิ้ลว่าตัวเล็กนะทีวันขายหละตัวใหญ่เหมือนที่แซวที่นาโกย่าแต่คราวนี้สต๊าฟทำตัวหนังสือวันขายย่อๆขยายๆ เน้นเข้าไปอีก ได้โบกมือส่งตอนรถตู้ที่พวกดงบังนั่งออกจากฮอลล์ด้วย เย้ แต่คงจะเห็นหรอกนะ ดึก ฝนตก รูดม่านอีกต่างหาก

วันที่สองที่นั่งโอววว ใกล้อ่ะเห็นหน้ากันชัด ผ่องเด้งกันละเกิน หล่อมากกกกกกกกก  ใสมากกกกกกก จุนซูแก้มชมพูน่าร้าก มุกเลขสามก็เดิมๆ แต่ว่าแจจุงรับตัวเองไม่ได้ซะงั้นวิ่งไปหัวเราะนู่น มิกกะมินได้ดูโอกันที่เวทีกลางเด่นเป็นที่สุด ก็มินอ่ะบอกว่าทำตรงนี้ไม่ถนัดไปทำที่เวทีเมนดีกว่า พี่ๆเค้าเลยให้อยู่กันไป ที่เหลือนั่งดูที่บันได ซัมเมอร์ดรีมตอนจุนซูนำเต้นทำท่าโลมาเกยตื้นสามครั้งเลย หันไปทางขวา แล้วก็มาทางซ้าย แล้วก็หันหน้าตรงกลาง ไม่ค่อยเห็นแจจุงซะงั้นแต่เห็นว่าน้องมินก็ทำเหมือนเซีย น่าร้าก ตอนขอบคุณน้องมินทำไมค์กระแทกปากตัวเองคนอื่นเค้าก็ถามว่าเป็นไงบ้าง โอเคป่าว จุนซูถามว่าไมค์เป็นไรหรือเปล่า กร๊ากกก แจจุงก็เสร่ออยู่เซนไดขอบคุณนาโกย่า น้องมินคุกเข่าขอโทษ(มั๊ง ฟังไม่ออกแต่มันจะทำไรได้หละนอกจากงี้) แจจุงก็อายเอามือปิดหน้า น่าร้าก จุนซูถามว่าสมองปกติหรือเปล่า กร๊ากกกกก เค้าว่าปีหน้าจะไม่ผิดอีก ฮ่า คว้าโบว์สีเงินได้สองเส้นเองนั่งใกล้ก็ใช่จะดี

ป.ล บัดนี้อยู่โตเกียว แงต้องแกะผ้าเช็ดตัวใช้เพราะเกสท์เฮ้าส์ไม่มีให้ ก็ยี่ห้อเดี่ยวกะที่ฟุกอ่ะ ปูเตียงเองอีกละ

In Detail (photos)

edit 05.04.09 

กว่าจะอัพลืมรายละเอียดยิบย่อย ก็จะปีแล้วอ่ะ สาดรูปไปแทน

เดินทางกะน้องแมกซ์ (นิดหน่อยก็เอา หุหุ)

ชานชลา จะขึ้นซ้ายหรือขวาก็ดูที่ป้ายนะจ๊ะ 

อาหารกล่อง แต่กล่องนี้ซื้อแล้วไม่ได้กินเพราะหลับในรถ = ="" ถึงโรงแรมแช่ไว้ กลับมาก็อิ่มเลยถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึก 

ถึงแล้วเซนได มองไปคิดว่าแฟนคลับโทโฮบาน ดูจากพร็อบสีม่วง ฮ่า 

เจอเอซัง เอ็มซังแล้วก็แวะเติมพลังด้วยอาหารกลางวัน  

สเต็กหมู อู้ยยย ทำได้เลยว่ามันเป็นเนื้อสัตว์ที่เป็นจริงเป็นจังสุดในการทัวร์(ดู)คอนเสิร์ตครั้งนี้ 

ตู้สติกเกอร์มหัศจรรย์

ผลงานเป็นงี้ เอซังไปโผล่กะทูเอ็ม เอ็มซังร้องไห้จุนก็มาปลอบ อิชั้นก็แจจุงหงะ เล่นไรไม่รู้จั๊กกะเดียม (กร๊าสสสส) 

เอาของไปเก็บโรงแรมนั่งพักไม่ได้เท่าไหร่ก็ออกมาต่อแถวขึ้นรถไปดูคอนเสิร์ต

ตั๋วซื้อที่ FamilyMart เอซังจัดให้ แต่ไปซื้อก่อนขึ้นรถก็ได้

ลูกบอลจากยุนมั้ง แต่ไม่ใช่ปาร์ค (ตอนแรกหวั่นใจกลัวเป็นปาร์คกัน  ฮ่า)

หลังคอน ต่อแถวกลับเข้าเมือง 

เมจเสจวันที่ดูคอน ฝนตกก็อดทนกันไปนะแฟนคลับ 

ไปกินข้าวกะคาราโอเกะที่นี่ ที่ไหนหละลืม

หน้าร้านเก๋ไก๋ 

กิวทัง ลิ้นวัวที่หนุ่มๆชอบ ชั้นอดกินก็มันเป็นวัว 

ชั้นเลยโซ้ยจานนี้ซะ เกือบไม่แบ่งคิด 

มีเพลงโทโฮมากมาย ไปกันห้าคนไม่มีแฟนยุน เพราะแฟนแจมีสองคน แต่ชั้นไม่ร้องเลย อาย ตัวประกอบดีเด่นล้วนๆ

วันที่สองก่อนไปเอาของมาฝากที่ตู้ แต่ตู้ไม่ว่าง เจอตู้ว่างดีใจยังกะเจอทอง 

วันนี้วันดี แสงแดดสดใส

นั่งรถไป 

นั่งต่อไป 

นั่งต่อไปอี๊กกก 

นั่งต่อปายยยยยยย 

น้องเด็กน่ารัก แฟนจุนหรอจ๊ะ 

น้องหมาก็มา 

ในที่สุดก็ได้ลายเซ็นจุนซู ปีนี้ได้ของครบห้าคน (ปีก่อนรูปได้ไม่ครบทุกคน) มีเรื่องซึ้งใจคือ แฟนคนนึงเค้าอยากได้ลายเซ็นใครซักคน แต่เค้ารู้ว่าเราอยากได้จุนซู ต่างคนก็ต่างวนเวียน เวียนวนซื้อของ พอเราได้มีิกเราก็กรี๊ดบ้านแตก คือมิกเนี่ยมาตลอด สุดท้ายได้จุนซูเองแล้ว แต่แฟนคนนั้นเห็นเรานั่งยองๆ อยู่ไกลๆ ยังวิ่งมาหาเอาลายเซ็นจุนซูมาให้ งืออออ

ป้ายที่สถานีเซนได 

ยืนดูคอนไม่พอ ยืนกินบะหมี่อีก เมื่อยมาก 

ขนมพระจันทร์ อร่อยมากกกกกก ตอนซื้อมาใหม่ๆ เรียกขนม ฮารุดัล ฮ่า 

จะปีพอดีกว่าจะแก้ไขให้เสร็จสิ้น คอนที่เซนไดไม่อยากไปดู ถ้าไม่มีเอซังจะรอดมั้ย นั่นหละสงสัย แต่อยากกินขนมนี้