องก์ลงขุดเรื่องเก่าเกี่ยวกับโทโฮมาอัพ มันเป็นความเซ็ง... ตั๋วแปดใบไม่ได้ซักกะใบ หมายฟามว่าไง ?!?! 

เมื่อมีนาปีที่แล้วระหว่างทัวร์คอนเสิร์ตที่โอซาก้า โทโฮแวะไป รับตำแหน่ง Good will Ambassador ที่ USJ เดือนแปดปีเดียวกันถึงจะมีนิทรรศการโชว์มือประทับกะเล่นรถไฟเหาะกะ(เสียง)โทโฮ (ก่อนหน้านั้นมีไรหรือเปล่าไม่รู้นะ)

เริ่มเรื่อง 

วิธีไปยังไงก็ไม่ได้จำซักกะทีแต่มันไปง่ายดูจากแผนที่เข้าใจแน่นอน

ออกมาจากสถานีจะเจอร้านค้ามากมาย ถ้าไม่อยากเสียเงินมากกับราคาค่าอาหารและเครื่องดื่มข้างใน ก็ซื้อของที่ร้านสะดวกซื้อเข้าไปได้

เรื่องราวมันก็จำไม่ค่อยจะได้แล้วหละนะ นานจัด รู้แต่ตอนนั้นสิ่งที่ต้องทำให้ได้คือ หา"มือ"ให้เจอกะเล่นรถไฟเหาะมากกว่าหนึ่งรอบ

มืออยู่ทีโซนนิวยอร์กระหว่างการงมหาห้องที่จัดแสดง วนแล้ววนอีกก็ไม่เจอ ได้เวลาพาเหรดพอดี ก็ดูพาเหรดก่อน มันเป็นพาเหรดสงกรานต์ กรั่กๆ คนในพาเหรดกะผู้ชมดวลปืนฉีดน้ำกัน ไม่เตรียมไปก็มีปืนฉีดน้ำขาย เข้ากะอากาศร้อนๆของเดือนสิงหา(บ้านเค้า)มาก แต่ถ้าเราไม่อยากเปียกก็อยู่ในโซนแห้ง

สร้างความคึกคักก่อนพาเหรดจะมา 

ที่เติมน้ำ... ถังสองร้อยลิตรแบบบ้านเราอ่ะแหละแต่ตกแต่งดี 

พาเหรดจบก็ไปหา "มือ" ต่อ แต่ถามเจ้าหน้าที่เลยดีกว่า จำได้ว่าพูดกับเค้าว่า โทโฮชินกิ เค้าก็ อ๋อ แล้วบอกทางให้ แต่ด้วยความเสร่อ ก็ยังเดินเลยห้องนั้นไปอยู่ดี ปรากฎว่าจริงๆมันก็มีป้ายออกจะเห็นชัด (แต่มีป้ายเดียว) แต่ห้องมันก็ไม่ได้ใหญ่โตเห็นได้ชัด (หรือเราตาถั่ว)

ห้องนิทรรศการอยู่ถัดจากตึก Spider man 

เดชะบุญดีนะไม่ไปเล่นไรก่อน มาไม่ทันน้ำตาไหลแน่ 

ในห้องจัดแสดงตอนแรกไม่มีใคร ทำไรก็สะดวก ก็ไม่ได้ทำไรหรอก ก็แค่ถ่ายรูป ทาบมือกับมือประทับ สแตมป์ตราประทับที่ระลึกหลายอันฝากมิตรรักแฟนเพลง

ตอนกดก็ดูเห็นเต็มที่ ผลก็เลยได้มือออกมาก็ชัดสุดๆ งุงิ

ทาบมือแจกะมือจุน ขนาดมือปลอมยังใจสั่น ฮ่า มือเท่าจุนเยย 

ยังมีอีกนะ แต่ขอไว้ให้เฉพาะคนร่วมทำโปรเจคเลิฟ(ยังจะหวังว่ามีคนทำด้วยอีกเรอะ)

ซักพักคนก็มาเพียบ มีคุณแม่คุณลูกถ่ายรูปกะรูปโทโฮแบบเล่นกับรูป ความสร้างสรรค์เค้าก็เยี่ยม เอามือวางบนมือของคนที่ชอบ เพราะจากภาพโทโฮหงายมือเชิญชวนมาเที่ยว เราก็เอามือเราวางลงไป เห็นแล้วก็อยากได้มั่ง เลยไปขอเค้าว่าถ่ายรูปให้หน่อยค่ะ อยากทำมั่ง เค้าก็ใจดี ดูให้ขยับซ้ายขวาขึ้นลงให้จนวางมือบนมือแจได้พอดีแบบเหลือเชื่อ

รูปขนาด life-size ที่เค้าบอกไว้ติดเต็มฝาผนังไปด้านนึง เราก็เอามือไปวางบนมือเค้าได้ด้วยมุมกล้อง 

มีรูปใส่กรอบไว้สองสามรูป 

ภาระกิจแรกเคลียร์ หลังจากนั้นก็ถึงเวลาไปกรี๊ดกับรถไฟเหาะ

รถไฟเหาะชื่อ Hollywood Dream Ride อยู่โซนหน้าเจอก่อนอย่างอื่นเลย คนต่อแถวเพียบ แต่ไปคนเดียวไปเป็นตัวเสียบค่อนข้างได้เล่นเร็ว แถวแบ่งเป็นแถวอยากนั่งด้วยกันกะแถวตัวเสียบ ถ้าไม่ซีเรียสว่าต้องนั่งข้างกันมาด้วยกันก็ไปต่อแถวตัวเสียบได้ เพราะมีแม่ลูกสามคนมาด้วยกันก็มาต่อแถวตัวเสียบอยู่ก่อนหน้าชั้น ซึ่งจะโดนจับไปเสียบที่นั่งที่เหลือหนะนะ

ก่อนเล่นต้องฝากของทั้งหลายในล็อกเกอร์ก่อนเข้า ทุกส่ิงทุกอย่างเก็บในตู้ให้หมด ถ้าใส่รองเท้าแตะรองเท้าที่มันอาจจะหลุดไปโดนหัวชาวบ้านได้ก็จะมียางรัดแจกให้ ยางสีม่วง ตอนแรกนึกว่าทำไมต้องแจกสายรัดข้อมือด้วย ฮ่า

รถไฟออกจากที่จอดก็เปิดเพลงเลย มีเพลงให้เลือกสามเพลงแล้วแต่ใครจะเลือกอะไร ส่วนข้าพเจ้าขอกรี๊ดไปกับ Box in the Ship ลำโพงอยู่ head rest เสียงชัดประมาณว่ามาร้องข้างหู เริ่มต้นก็ไต่ขึ้นไปเรื่อยๆ ตามรางที่มีกรอบล้อมรอบ หลังจากนั้นก็กรี๊ดตามอัธยาศัย (รถไฟแล่นเร็วปรู๊ดปร๊าด) 

 

 จุดที่ต่ำที่สุด(มั้ง) 

เล่นไปสองรอบสบายใจเฉิบ ตัวเสียบมันดีอย่างนี้นี่เอง จากนั้นก็ไปเดินเล่นอย่างอื่นมั่ง(คือมึนนั่นเอง) ไปเล่นปลาฉลามมั่งเพราะว่าไม่เคยเล่นเลย(มาครั้งนี้ครั้งที่สามแล้ว) เห็นมิกตกใจจะตาย อยากจะลองมั่ง

เดินตามครอบครัวนี้ น่ารักก็ตรงพาเอลโม่ไปด้วย :D 

JAWS คิวยาวเว่อร์มาก นานเป็นชั่วโมง แต่เวลาก็ผ่านไปไม่น่าเบื่อ เค้ามีนั่นมีนี่ให้ดู สร้างบรรยากาศว่าเรากำลังจะไปทัวร์ชายหาดเค้า พอได้เล่นก็ตื่นเต้นดี ปลาฉลามตัวใหญ่ดี จะนั่งซ้ายหรือขวาก็ไม่ต้องห่วง ได้กรี๊ดหมด เล่นเสร็จอยากจะถ่ายรูปเหมือนโทโฮมั่งก็มืดแล้ว(หน้าโดนแฟลชมันสยอง) ก็เลยไปดูร้านของที่ระลึก ทำเหรียญที่ระลึกแทน

แล้วก็กลับไปเล่นรถไฟเหาะอีกรอบ อิอิ คือคิดว่าไว้อยากเล่นสองรอบ กลางวันกะกลางคืน แต่ได้เล่นสามรอบ จริงๆ จะต่ออีกรอบก็น่าจะทันนะ แต่อยากไปดูปีเตอร์แพน

กลางคืนรถไฟติดดาว แว้บ แว้บ 

พูดแล้วก็เจ็บใจ ดันเลือกปีเตอร์แพนไม่ไปดูนารุโตะว้าาาาาาาาา แงๆๆๆๆๆๆ คือตอนนั้นมีมิวสิคคอลนารุโตะพอดี ซึ่งตอนนั้นชั้นแค่รู้จัก ยังไม่ได้รัก (อร๊ายพูดไรเนี่ย) แล้วปีเตอร์แพนเนี่ย มันสุดยอดในใจมาแต่เด็ก ชั้นก็ไปดูปีเตอร์แพนอ่ะเด้ ยังดีมาทราบภายหลังว่ามิวสิคคอลนั้นไม่มีซาสึเกะ ก็โอเครอ่ะ ไม่ได้ดูก็โอเค ถ้ามีซาสึเกะอาจจะตีอกชกหัวกว่านี้

กลางวันเป็นแบบนี้ (คุ้นมะเรือ ก็ที่เทพของเราไปแสดงในงาน White day ที่ผ่านมา)

กลางคืนก็แสงสีเพียบ ปีเตอร์แพนบินได้จริงๆด้วยหละ

ดูฟรีก็ไกลหน่อยนะ ถ้าจับจองเนิ่นๆ ก็ได้ที่ใกล้ แต่ถ้าอยากดูชิดขอบเลยก็เสียเงินไปนั่งด้านในริมน้ำได้ พอจบการแสดงจะเดินกลับ อ่ะกรี๊ด ทันเล่นสไปเดอร์แมน วังเวงดีแท้ แต่ก็วิ่งเข้าไปเล่น (จะได้คุ้มค่าตั๋วหน่อยอ่ะดิ)

เล่นเสร็จเดินไปทางออก ผ่าน E.T.  ตอนมืดๆ สวยดี แถมมีพระจันทร์ของจริงด้านหลัง (ของจริงมันใหญ่มาก) กลมเหมือนพระจันทร์ของตึก E.T. เลย

ก่อนออกต้องโดน....​โดนดูดเงินครั้งสุดท้าย ร้านของที่ระลึกปิดช้าสุด (อ่ะแน่นอนสิ) แต่ชั้นไม่รู้จะซื้ออะไรละ ตอนมาครั้งแรกกวาดไปซะ ครั้งนี้จำได้ว่ามาแบบประหยัด ก็เดินดูของใหม่ๆ เพราะเค้าช่างคิด มีของใหม่ๆมาขายได้ตลอดเวลา 

เสียเวลากะร้าน Sesame Street เพราะรู้สึกว่าอยากจะได้ไรซักอย่างกลับบ้าน ก็เลยซื้อเอลโม่แหละกลับ อยากเอาให้จุนซู(เพราะคิดว่าจุนซูเหมือนเอลโม่หนะนะ)แต่ถ้าไม่ได้ให้ก็เล่นเอง (ป่านนี้ก็ยังอยู่ในถุง)

ซื้อของเสร็จก็กลับ ผ่านลูกโลกก็ต้องถ่ายอ่ะนะ ใครมาไม่ถ่ายรูปตรงนี้เหมือนมาไม่ถึง ดีไม่ดีเหมือนผิด นี่มาสามครั้งถ่ายทุกครั้ง ทำหยังกะมันจะเปลี่ยน

ออกมาด้านนอกพิพิธภัณฑ์ทาโกะยากิยังไม่ปิด ก็เดินเล่นหน่อย(ยังทันรถไฟ) ร้านทาโกะมากมาย ไม่รู้ร้านไหนอร่อยกว่ากันเพราะไม่ได้กินซักกะร้าน ตอนนั้นอยากจะกินแต่ทาโกะยากิของโทโฮ (เดือนสิงหา มีเอเนชั่น) เดินเล่นร้านขายของที่ระลึก มีทุกอย่างกระทั่งเตาทำทาโกะยากิ